~ KATALEYA ~ O nie! O nie! Po raz kolejny pocieram jego plecy, ale tym razem ma się dobrze, bo unosi dłoń, nakazując mi się odsunąć. O rany, to zupełnie nie tak miało wyglądać! Wydymam wargi, gdy połyka resztę wody, którą mu przyniosłam, po czym przez chwilę gapi się w sufit, wdychając i wydychając powietrze w niebezpiecznym tempie, aż w końcu kieruje na mnie te swoje płynne, złote oczy. O rany, n