POV Seraphiny Powietrze w gabinecie Alarica wydało mi się zimniejsze w chwili, gdy przekroczyłam próg. Nie chodziło tylko o temperaturę — chodziło o niego. Stał przy oknie, tyłem do mnie, z dłońmi swobodnie wsuniętymi w kieszenie. Wyglądał dobrze. Zbyt dobrze. Oczywiście, nie odwrócił się od razu. Chciał, bym czekała, by przypomnieć mi, że to jest jego przestrzeń, jego czas. Nienawidziłam go za to