POV Seraphiny Gdy tylko ją zobaczyła, pochłonęła mnie wściekłość. Stała tam, wyglądając, jakby nie zmrużyła oka przez całą noc, a jej twarz przybrała wyraz troski, o którym wiedziałam, że jest udawany. Jakby naprawdę ją to obchodziło. Prawie się zaśmiałam. Obie wiedziałyśmy, że nie. Nie obchodziło jej to — nie naprawdę. Widziałam, jak jej chorobliwa zazdrość zmienia ją w kogoś, kogo ledwo rozpozna