Sasha obiecała Aidanowi, że zajmie się dostawą dla firmy, więc pomimo utrzymujących się skutków aborcji, zmusiła się do odwiedzenia Briana w szpitalu wcześnie następnego ranka. Zaledwie dotarła do drzwi jego sali, zanim w jej stronę, nim zdążyła wejść do środka, poleciał kubek z wodą. – Wynoś się stąd, ty suko! Mówię ci! Nawet jeśli będziesz mnie błagać na kolanach, nie zrobię już więcej interesów z Ridgeco Corporation! Sasha potarła czoło w miejscu, gdzie uderzył ją kubek. Widząc, że nie ma nadziei na pojednanie, odwróciła się i wyszła. Kiedy dotarła do biura, podeszła do niej Heidi. – Sasha, widziałaś się z panem Conleyem? Uderzył cię w czoło? Sasha nie odpowiedziała na pytanie Heidi. Zamiast tego spokojnie poleciła: – Przynieś mi listę wysyłek z fabryki i skontaktuj się ze wszystkimi zespołami handlowymi, żeby zorganizować spotkanie na 10:00. Prawdopodobnie nie uda nam się załagodzić sytuacji z panem Conleyem na razie, więc skupmy się na znalezieniu innych dystrybutorów na towary z fabryki. Mówiąc to, ruszyła w stronę swojego biura. Zaledwie weszła do biura i zamknęła drzwi, do środka bez pukania weszła Natalie. Rzuciła Sashy pogardliwe spojrzenie, po czym położyła przed nią karę. – Proszę podpisać to upomnienie, pani Barlow. Aidan powiedział, że wczoraj porzuciłaś swoje stanowisko, co spowodowało ogromne straty dla firmy. Zostanie ci potrącona ćwierć premii jako kara. Zanim Sasha zdążyła zareagować, Heidi, stojąca obok niej, warknęła. – Dlaczego Sasha ma brać na siebie winę za twój bałagan? Gdybyś zamknęła usta wczoraj wieczorem, pan Conley nie byłby zły! Natalie zadrwiła ze słów Heidi i zakpiła: – Myślisz, że jestem tak bezwstydna jak ty? Jeszcze uśmiechałaś się do pana Conleya, kiedy dotykał twojej nogi. Powiem ci coś. Jestem osobą szanującą się, nie tak jak ty, która zrobi wszystko, żeby zdobyć kontrakt. – Poza tym, jestem dziewczyną Aidana. Jestem w zasadzie szefową. Pracujesz dla Aidana, więc lepiej rób wszystko, co ci każę. Heidi zaczerwieniła się ze złości. W międzyczasie usta Sashy wygięły się w lekki uśmiech. Kiedy Natalie po raz pierwszy przyszła do firmy, Sasha nie miała pojęcia, że jest dziewczyną Aidana. Wtedy myślała, że Natalie to tylko zwykła stażystka. Pewnego razu Natalie przypadkowo wysłała wszystkim szczegóły dotyczące wynagrodzeń do grupy firmowej, więc Sasha wezwała ją do swojego biura. Planowała tylko trochę ją pouczyć, ale zanim zdążyła cokolwiek powiedzieć, Natalie warknęła: – Kim ty jesteś, żeby mnie pouczać? Nie myśl, że nie wiem. Dostałaś się tu, gdzie jesteś, tylko uwodząc Aidana. – Posłuchaj uważnie. Aidan jest mój. Kocha mnie od dziesięciu lat. Przez cały ten czas był z tobą tylko dlatego, że nie był jeszcze wystarczająco dobry, żeby się ze mną ożenić. Gdybyś miała trochę rozumu, odeszłabyś teraz z firmy. Wtedy dowiedziała się, że Natalie była pierwszą miłością Aidana, tą, do której żywił uczucia przez te wszystkie lata. Ciężko pracował, żeby zarobić wystarczająco dużo pieniędzy, żeby w końcu się z nią ożenić. W tym czasie Sasha nadal miała oczekiwania wobec Aidana. Przepełniona przytłaczającym poczuciem zazdrości, natychmiast poszła do działu kadr, chcąc zwolnić Natalie. Ale zaledwie porozmawiała z działem kadr, zaraz po niej wszedł Aidan. – Dokuczasz Natalie, bo jest moją dziewczyną? Sasha, to nie jest miejsce na twoją zazdrość. Jeśli znowu celowo utrudnisz życie Natalie, każę cię wyrzucić z firmy. – I pamiętaj o swoim miejscu. Przez te wszystkie lata widziałem w tobie tylko partnerkę do łóżka, pracownicę i podwładną. Nigdy cię nie lubiłem i nigdy nie myślałem o tym, żeby cokolwiek do ciebie czuć. Jedyną osobą, którą kiedykolwiek kochałem, jest Natalie. Sasha w końcu zdała sobie sprawę, jak bardzo była naiwna. Pamiętała, jak podsłuchała, jak Aidan i jego przyjaciele mówią o niej z obrzydzeniem, ale nie zrezygnowała z uczuć do niego. Pamiętała niezliczone razy, kiedy Aidan sugerował, że musi dogadzać ich klientom, ale i tak robiła, jak sobie życzył. Zawsze wiedziała, że Aidan kocha kogoś innego i nie może dać jej miłości, której pragnęła, ale nie powinien był łamać jednej zasady, której się trzymała. Ponieważ dawno temu powiedziała Aidanowi, że nie musi jej kochać, ale jeśli znajdzie inną dziewczynę, musi pozwolić jej odejść z godnością. To dlatego, że Sasha dorastała jako córka kochanki. Jedyną rzeczą, której nienawidziła bardziej niż czegokolwiek innego na świecie, było bycie nazywaną kochanką. To upieranie się mogło wydawać się śmieszne dla kogoś takiego jak ona, która miała za sobą niezliczone doświadczenia z mężczyznami. To było tak, jak kiedyś odmawiała spania z kimkolwiek w klubie. W ciągu siedmiu lat, kiedy walczyła u boku Aidana, flirtowała i ocierała się o granicę z klientami, ale nigdy jej nie przekroczyła. A teraz Aidan zapomniał o jej zasadzie. W dniu, w którym Aidan ogłosił Natalie swoją pierwszą miłością, Sasha zdobyła się na odwagę, nadal żywiąc nadzieję i spojrzała mu w oczy. – A co, jeśli powiem ci, że jestem w ciąży z twoim dzieckiem? Aidan zawahał się przez dwie sekundy i odpowiedział: – Jeśli jesteś w ciąży, zatrzymaj je. Dam ci pieniądze, nawet wychowam, ale się z tobą nie ożenię. Po otrzymaniu odpowiedzi, której się spodziewała, Sasha przyjęła ją spokojnie. Tego dnia, nawet nie biorąc urlopu, chwyciła torebkę i wyszła z firmy. Jej serce strasznie bolało, ale zniosła ten ból i pojechała prosto do szpitala, żeby usunąć ciążę. Myśląc o utraconym dziecku, jej ręka instynktownie spoczęła na brzuchu, a ostry ból rozbrzmiał w jej sercu. Wstając, Sasha wzięła długopis i podpisała upomnienie. Heidi od razu wpadła w panikę. – Dlaczego to podpisujesz, Sasha? Dlaczego masz to robić? Dlaczego? Ponieważ jej miejsce nigdy nie było prawowite. Ponieważ po siedmiu latach nie udało jej się sprawić, by Aidan zapomniał o Natalie.