Perspektywa Penelopy Edward uparł się, żeby za mną pojechać, i teraz znalazł się w samym środku mojego świata – mojego prawdziwego świata. Nie tego błyszczącego, wypolerowanego, do którego jest przyzwyczajony, ale tego z jedyną rodziną, jaka mi została. A oni wszyscy się na niego gapili. Powinnam była wiedzieć, że to zły pomysł. – No proszę, kogo diabli niosą… Panna Beverly – ostry język Zeda uder