Rozdział 30 Rhea Listy przestały przychodzić, koszmary zniknęły, a kiedy próbuję sobie przypomnieć, jak to było jeszcze miesiąc temu, tamto doznanie staje się odległym wspomnieniem, czymś trudnym do uchwycenia. Znajoma tęsknota zmienia się w tępy ból pustki. Ale tego właśnie chciałam. Chciałam go nie znać i nic nie czuć. To może być dobre. Musi być. Im więcej dni mija, tym staje się to łatwiejsze.