Rozdział 98 Rhea Trzy dni mijają jak we mgle. Jesteśmy w tym domku. Ostatnim razem, kiedy tu byłam, nie zostałam na długo. A teraz to wydaje się wiecznością. Nie ma żadnego kontaktu z zewnątrz, ze światem. Jest tylko on. I tylko ja. Nikt więcej. Czuję się jak więzień. "Zjedz jedzenie, Rheo." Zerkam na niego, a potem z powrotem na talerz leżący na stole. Czuję głód; naprawdę jestem głodna, ale nie