Rozdział 64 Rhea Czuję jedynie odrętwienie. „Musisz trochę zjeść” – mówi do mnie Marcella, ale ja tak naprawdę nie chcę jej słuchać. Nie chcę nic robić. Jedyne, czego pragnę, to zostać w łóżku i spać. Mojej wilczycy już nie ma. Odeszła na zawsze. I nie mogę jej odzyskać. Nie mogę jej odzyskać. Jestem teraz człowiekiem. Pieprzonym człowiekiem. „Nie jadłaś od dni. Zaczynam się o ciebie martwić, Rheo