Perspektywa Cassii W powietrzu zawisło napięcie, a wyraz twarzy Killiana stężał. Poczułam, jak serce podchodzi mi do gardła. — Killian? — zapytałam powoli. Kiedy spojrzał mi w oczy, wiedziałam, że coś się zmieniło. Zacisnął usta. Sądząc po tryumfującej minie jego ojca, on też wiedział, że nastąpiła jakaś zmiana. — Jej zapach zniknął, prawda? — mruknął z drwiącym uśmiechem. Killian nie odpowiedział