Killian krzywi się, poprawiając pozycję na niewygodnym szpitalnym łóżku. Lekarze włożyli już jego stopę w masywny gips. Siedzę obok niego, przebierając palcami w niekontrolowany sposób, gdy zalewają mnie fale niepokoju. — Jak się czujesz? — pytam cicho. Wyciągam rękę, by ująć jego dłoń, ale waham się. Nie potrafię powstrzymać ukłucia winy, które mnie przeszywa, gdy przypominam sobie, jak do tego w