Słońce rzuca ciepły blask na miasto, gdy Killian podwozi mnie do pracy. Mimo radosnej atmosfery, w samochodzie unosi się lekki smutek. Dzisiaj zaczyna się bardziej rygorystyczny grafik treningów Killiana – co oznacza, że nasz wspólny czas będzie krótki. – Przepraszam, że nie będę cię dziś widywał częściej – wyznaje Killian, werbalizując rozczarowanie, które oboje czujemy. Masuję go po ramieniu. –