AELIANA Widziałam strach na twarzy Vespery, gdy Voktor wstał, opierając dłonie o stół. Jego pazury były wysunięte i widziałam, jak kły zaczynają się wydłużać. — Uważaj na swój pieprzony język — warknął. — Przepraszam — powiedziała, zerkając na mnie z lekkim zmieszaniem. Dziewczyno, ja jestem tak samo zdezorientowana jak ty. Czy Voktor mnie bronił? Szydził ze mnie setki razy… Ale nigdy nie skoment