Po jałowej rozmowie z Melissą wskoczyłam pod prysznic. Moje ciało odmawiało skrócenia moich mąk i pozwolenia mi na odrobinę spokojnego snu tu szkołę i ledwo ich znałam. A jednak twierdzili, że jestem ich, jakby znali mnie od zawsze. Byłoby łatwiej ignorować bliźniaków, gdybym nie czuła tej irytująco dziwnej więzi z tą dwójką.. Zamiast tego leżałam bezsennie, wpatrując się w odrapany sufit i roztrz