Hailey zalała się żałosnymi łzami. Oliver podał jej chusteczkę, którą wytarła oczy. Z opuchniętymi, zaczerwienionymi oczami, zapytała go: "Powiedz mi! Czym obraziłam Samuela, Tiffany i Arianę? Dlaczego mnie okłamali i oszukali?" Oliver westchnął i po chwili odpowiedział: "Kto wie? Ludzkie serca są trudne do odgadnięcia. Potrzebuję pieniędzy, żeby uratować ojca, który leży w szpitalu. Poszedłem pożyczyć pieniądze od krewnych. Ciocia powiedziała, że da mi jakieś grosze na drobne wydatki, wujek dał mi sto dolarów, a najmłodszy wujek... zapomnij o pożyczaniu od niego. Nawet nie oddał nam tych dwóch tysięcy dolarów, które od nas pożyczył!" "Potrzebujesz pieniędzy? Ja..." Hailey pomyślała, żeby od razu wypisać mu czek, ale w mgnieniu oka przypomniała sobie lekcję, jaką dali jej Samuel, Tiffany i Ariana. Od razu odrzuciła tę myśl. Po chwili namysłu zapytała: "Oliver, słyszałeś o hazardzie kamieni?" Oliver ze zrozumieniem pokiwał głową. "Oczywiście. To sztuka hazardu na surowym jadeicie, prawda? Nawet z tak zwanym doświadczeniem, umiejętnościami i bystrym okiem, oferują zaledwie 15% pewności. Dobry zakład może przynieść bogactwo z dnia na dzień, a zły może odesłać cię z powrotem do punktu wyjścia." Hailey odwróciła głowę i spojrzała na niego. "Zdajesz się sporo o tym wiedzieć. Dlaczego nigdy nie widziałam, żebyś próbował? Ukrywałeś swoje umiejętności? Poza tym, myślę, że masz dobre oko do identyfikacji luksusowych towarów. A co z hazardem kamieni?" Po chwili zastanowienia Oliver odpowiedział: "Trudno powiedzieć. Muszę to zobaczyć, żeby się przekonać. Może coś tam wiem." Hailey natychmiast wskazała na skrzyżowanie. "Cóż, skoro pilnie potrzebujesz pieniędzy, zamierzam dać ci szansę na zarobienie. Willie Cox, największy handlarz wyrobami z jadeitu w Jeahron, właśnie wrócił z transportem surowego jadeitu z Radford. Zaprosił mnie, dlatego wyruszyłam tak wcześnie rano. Pierwotnie planowałam zabrać ze sobą Samuela, ale teraz daję ci szansę. To twoja chwila, żeby się wykazać i zmaksymalizować swoje zarobki. Ja zajmę się kosztami licytacji, a zyski podzielimy po równo. Co ty na to?" Oliver zgodził się bez wahania. "Dobrze, pani Fox. Bardzo pani dziękuję!" Hailey odpowiedziała spokojnie: "Nie dziękuj mi jeszcze. Nie wiadomo, czy uda się zarobić." Oliver był mimo wszystko podekscytowany. Z wyrazem wdzięczności i zapału powiedział: "Pani Fox, bez względu na wszystko, jestem pani bardzo wdzięczny za pomoc w odpowiednim momencie!" Mimo że Oliver nagle nabył nadprzyrodzoną zdolność, nie było łatwo zebrać dużą sumę pieniędzy od razu. Nie spodziewał się, że Hailey da mu taką szansę na szybki i duży zysk! Hailey nie mogła się powstrzymać, żeby nie zapytać: "Dlaczego po prostu nie poprosiłeś mnie o pieniądze?" Jej pytanie sugerowało już, że jest skłonna mu pożyczyć. Hailey zgodziłaby się, gdyby Oliver wykorzystał okazję i poprosił ją o pieniądze. Jednak Oliver odpowiedział z prawdziwą szczerością: "Pani Fox, jeśli mogę zarobić pieniądze na własną rękę, dlaczego miałbym uciekać się do pożyczania? Mam awersję do pożyczania pieniędzy, chyba że jest to konieczne. To może zabarwić wiele spraw. Wyciągnąłem już lekcję po wczorajszych kontaktach z moimi krewnymi, co tylko utwierdziło mnie w niechęci do pożyczania. Nie mogę wyrazić wystarczającej wdzięczności za możliwość, jaką mi pani oferuje, żebym mógł zarobić pieniądze!" Słowa Olivera wywołały u Hailey dreszcz. To prawda. Czy nie traktowała ludzi takich jak Samuel, Tiffany i Ariana wystarczająco dobrze? Interesy finansowe mogą zatruć relacje. Hailey wysłała kilka wiadomości tekstowych, a następnie zadzwoniła. "Panie Ackerman, proszę pomóc mi przygotować pozew przeciwko Arianie i Golden Motors. Sprzedali mi Rolls-Royce Dawn, który brał udział w zalaniu i sprzedali go jako nowy samochód. Całkowity koszt wyniósł 1,44 miliona dolarów. Umowa, którą podpisałem na samochód, zawiera klauzulę gwarantującą potrójne odszkodowanie. Będę żądać 4,32 miliona dolarów!" Serce Olivera ścisnęło się, gdy słuchał. Pomyślał: "Cholera! Im piękniejsza kobieta, tym bardziej brutalna potrafi być!" Fabryka Williego znajdowała się na wschodnim przedmieściu miasta, a nie dalej. Przeniosła się tam, ponieważ obsługa maszyn do cięcia i rzeźbienia kamieni nie była dozwolona na obszarach miejskich. Fabryka Williego zajmowała dużą powierzchnię, prawie 1,3 hektara. Jednak większa część to nadal niezabudowany teren, otoczony murem. Willie był postacią legendarną. Był kiedyś chuliganem, który nic nie miał i pozostał singlem po trzydziestce. Podczas wizyty w Radford odkrył szansę biznesową w hazardzie kamieni. Willie przywiózł z Radford partię złomu, którego nikt nie chciał, i zorganizował sesję wymiany surowych kamieni. Podczas tej sesji właściciel sklepu jubilerskiego wygrał cenny kamień. Z kamienia wartego kilkaset dolarów, uzyskał jadeit lodowy. Z kamienia tego udało mu się wykonać trzy bransoletki i stworzyć siedem lub osiem wisiorków, ostatecznie zarabiając ponad 600 tysięcy dolarów. Po tym wydarzeniu Willie poświęcił się biznesowi i w ciągu kilku lat rozwinął go na znaczną skalę. Z każdym przedsięwzięciem mógł zarabiać setki tysięcy dolarów. Jednak Willie sam doskonale zdawał sobie sprawę z jednej rzeczy – nigdy nie uprawiał hazardu osobiście. Zamiast tego skupiał się na czerpaniu zysków z różnic cen na aukcjach. Kiedy ktoś zaczynał uprawiać hazard, zamieniało się to w nienasyconą studnię, z której nie mogli uciec. Bez względu na to, ile zarobili, nigdy nie wystarczyło, aby wypełnić pustkę stworzoną przez nawyki hazardowe. Gdy tylko Oliver przybył Rolls-Royce Dawn, pracownik natychmiast pospieszył się, aby go powitać. Nikt nie musiał przypominać, że każdy, kto prowadzi luksusowy samochód sportowy za 1,4 miliona dolarów, jest niewątpliwie bogaty i wpływowy. Fabryka Williego była podzielona na strefę wschodnią i zachodnią. W strefie wschodniej znajdował się obszar aukcji surowych kamieni, a także handel półproduktami i produktami gotowymi. Z kolei strefa zachodnia była przeznaczona do procesów takich jak cięcie, polerowanie i rzeźbienie. Oliver towarzyszył Hailey do strefy wschodniej, gdzie zgromadziła się większość gości. Dzięki swojej oszałamiającej urodzie Hailey natychmiast stała się centrum uwagi. Łatwo było jej przyciągnąć spojrzenia, ponieważ piękno w naturalny sposób przyciąga uwagę. Wiele osób rozpoznało Hailey i podeszło do niej, aby się przywitać. Strefa wschodnia była przestronna, obejmowała co najmniej 930 metrów kwadratowych. Obszar aukcji surowych kamieni zajmował około 465 do 557 metrów kwadratowych, a kilka tysięcy stóp kwadratowych zajmowały szklane gabloty prezentujące półprodukty i gotowe wyroby z jadeitu. Kiedy Oliver rozejrzał się, zauważył, że elementy jadeitu w gablotach były głównie zielone lub białe. Przy tak wielu szafkach musiało być co najmniej osiem lub dziewięć tysięcy produktów na wystawie, jeśli nie dziesięć tysięcy. Kiedy Hailey w końcu uwolniła się od interakcji, podeszła do Olivera i wyszeptała: "Oliver, idź i obejrzyj obszar wystawy surowych kamieni. To teraz zależy od twoich umiejętności. Co do ceny licytacji... dam ci maksymalny limit 1 miliona dolarów. To od ciebie zależy decyzja." "Dobrze, rozumiem." Oliver skinął głową i ruszył w kierunku obszaru wystawy surowych kamieni. Na obszarze wystawy surowych kamieni znajdowała się długa lada wyłożona czerwonym dywanem, na której wystawione były surowe kamienie. Każdy kawałek surowego kamienia w tym obszarze miał dołączoną tabliczkę informacyjną, szczegółowo opisującą jego pochodzenie i podającą podstawowe informacje o kamieniu, podobnie jak dowód osobisty. Wokół obszaru wystawy zgromadziło się co najmniej kilkaset osób, oglądając i badając surowe kamienie. Oliver lawirował w tłumie, aż dotarł do pierwszego prezentowanego surowego kamienia. Tym razem Willie załatwił Mancherniusa przez Radford i pozyskał trzy kawałki starych materiałów kopalnianych z Morrowton Pit na oficjalnej aukcji. Te stare materiały kopalniane były główną atrakcją dnia. Prawie dwie trzecie obecnych osób było skupionych na trzech kawałkach starych materiałów kopalnianych. Oliver rzucił okiem i zobaczył kamień wielkości piłki do koszykówki, z delikatnymi zielonymi żyłkami biegnącymi po jego powierzchni. Na dołączonej tabliczce napisano: [Pochodzi z Morrowton Pit. Waga: 40 kg. Trzy żyłki zieleni na powierzchni. Ocena: Niezwykle doskonały.]