Perspektywa Genevieve Objęłam go tylko przelotnie, po czym wyrwałam się z uścisku i zrobiłam krok do tyłu. – Mam dziś mnóstwo pracy i zaległości do nadrobienia. Może porozmawiamy później? – powiedziałam, mając nadzieję, że zrozumie aluzję. – Tak, oczywiście. Chciałem ci tylko przekazać, że o jedenastej jest dziś spotkanie. Obecność wszystkich obowiązkowa! – odparł. – W porządku! Dziękuję – odrzekł