Z perspektywy Alarica Trzyma moje dłonie w swoich przez chwilę, po czym je puszcza i robi krok do tyłu. Patrząc na swoje ręce, nie waham się ani chwili – zdejmuję obie nakrętki i wypijam oba eliksiry duszkiem. Smakują okropnie i omal ich nie zwracam. Oddając jej puste fiolki, odwracam się i ruszam do wyjścia razem z pozostałymi. – Maddox, muszę z tobą porozmawiać, zanim wyjedziecie! – mówi Beatric