Kaelen's pov Pchnięciem otwieram tylne drzwi prowadzące na podwórko. Deszcz leje jak z cebra, a Elara wierci się w moich ramionach, by wyjrzeć na zewnątrz. Wychodzę boso z nią w ramionach. Szamoce się, wydając z siebie cichy, uroczy pisk, gdy w kilka sekund doszczętnie przemakamy. Nie mogę powstrzymać śmiechu. Odchyla głowę do tyłu, pozwalając deszczowi spływać po twarzy, a ja milknę i po prostu n