~DAMON~          Stukałem długopisem o blat w jednostajnym rytmie, nerwowo tupiąc nogą, i podniosłem wzrok dopiero, gdy usłyszałem, jak Luca odchrząkuje.       – Ekhm... Alfo? – zawołał, a ja zgromiłem go wzrokiem.       – Co? – mruknąłem ostro, a on przełknął ślinę.       – Czytasz tę samą stronę od ponad godziny – zauważył.      – I co z tego?        – I może powinieneś spróbować przewrócić kart