44|Byli wściekli. Perspektywa Elary Jej oczy spoczęły na mnie — ostre, nie mrugające. Kącik jej ust uniósł się w uśmieszku, który sprawił, że po moim ciele przebiegły dreszcze. Sposób, w jaki na mnie patrzyła, ten głód w jej spojrzeniu, sprawiał, że nie wiedziałam nawet, jak zareagować. To był pierwszy raz, kiedy kobieta patrzyła na mnie w ten sposób. Zanim się zorientowałam, spuściłam w