63|Złoty wilk. Perspektywa Elary Niemożliwe. Cofnęłam się na jej słowa z szeroko otwartymi oczami, wpatrując się w nią i czekając, na wpół spodziewając się, że wyśmieje moją minę, że będzie ze mnie drwić za to, że w ogóle pomyślałam, iż mówi poważnie. Ale ona tego nie zrobiła. Jej wyraz twarzy pozostał niezmieniony, ten sam psotny blask w oczach, ten sam rozbawiony uśmieszek na ustach, który zdawa