Perspektywa Katariny Mój żołądek zacisnął się z niepokoju, gdy Daria przytuliła go ni stąd, ni zowąd. Szczęka Alistaira się zacisnęła i lekko ją od siebie odepchnął. Posyłając jej wymuszony uśmiech, skinął głową. "Zjedzmy kolację." "Oh, daj spokój, Alistair" – powiedziała Lucilla. "Dlaczego jesteś taki nadęty? Daria wygrała w pierwszej rundzie i po prostu bierze to, co jej się słusznie należy, zgo