Punkt widzenia Garricka Ciężar przygnębienia opadł na mnie po naszym powrocie z Konklawe Prymarchów. Nie mogłem przestać myśleć o mojej żonie, mojej przeznaczonej i mojej Lunie, którą straciłem w ciągu niecałego miesiąca. Wszystko wydawało się takie niewłaściwe. – O czym myślisz, Alfo Garricku? – zapytała Zanya, siadając tuż przede mną, między moimi kolanami, i podając mi kieliszek wina. – Proszę,