Perspektywa Sienny: „Co ty, do jasnej cholery, robisz w domu?” – głośny głos Harper niesie się echem w mojej głowie z miejsca, w którym stoi przy drzwiach. Leżę zwinięta na kanapie, gdzie przebywam od popołudnia, odkąd uciekłam z biura Evana. Nie byłam w stanie spojrzeć nikomu w oczy, wiedząc, że to mogła być którakolwiek z tych profesjonalnych twarzy w firmie. „Och, wszystko w porządku?” – głos H