Próbuję wpychać jajka do ust widelcem, żeby zagłuszyć nerwy, ten pełzający niepokój przejmujący władzę nad moimi zmysłami, ale potem spoglądam na swoje drżące dłonie i nie potrafię już dłużej udawać. W domu jest zbyt cicho. Jest zbyt ogromny. Zbyt jasny. Przypomina mi to czasy, gdy dopiero co się wprowadziłam. Czułam się osaczona, mając matkę nieustannie nad głową, wymagającą, bym była normalną os