Sienna odsuwa się ode mnie, a ja wpadam w panikę i chwytam ją mocno. Patrzy na mnie z rozbawieniem tańczącym w jej sarnich oczach. Nad jej pełnymi brwiami maluje się znak zapytania. Tylko się na nią gapię. Co ja wyprawiam? „Muszę skorzystać z łazienki” — mówi, gdy mijają sekundy, a ja jej nie puszczam. „Och... tak”. Puszczam ją, przełykając zażenowanie. Posyła mi słodki uśmiech, zanim wstaje. Całk