Wzdycham, ale to właściwie jęk. Evan uśmiecha się triumfalnie, a ja zamykam oczy, bo nie mogę znieść tego, jak blisko mojej twarzy jest on sam, czując wilgoć jego języka na moich wargach i jego słodki oddech na policzku. To zbyt wiele. Nigdy się do tego nie przyzwyczaję. Evan kładzie dłoń na moim karku i przysuwa się jeszcze bliżej, delikatnie muskając moje usta, jakby wciąż interesowało go tylko