„Tak. Gdzie jesteś?” Coś dręczy mnie z tyłu głowy. Nie mam jeszcze pełnego obrazu, ale wszystko zaczyna składać się w całość. Choć powoli, co budzi we mnie frustrację. Nie jestem przyzwyczajony do tak powolnego myślenia o poranku. Nie mogę nawet winić siebie. Poświęciłbym kolejny cały dzień, byle tylko być z Sienną, bez przeszkód. „W drodze na lotnisko. Nic więcej nie da się zrobić. Chyba że...? C