"Hej, Sienna". Kaelen zatrzymuje mnie, zanim wsiadam do windy. Odwracam się, posyłając mu słaby uśmiech, a on podchodzi do mnie, blokując mi drogę. Mój żołądek ściska się z niewyjaśnionym lękiem, gdy napotykam jego dzikie, jaskrawoniebieskie oczy. Nie mogę uwierzyć, że kiedyś uważałam je za niewinne i piękne. "Cześć, wróciłeś" – mówię z uśmiechem zastygłym na ustach. Bez Harper nie potrafię zaradz