– Jasne. Wyślę ci SMS-em drogę do domu – mówię. – Uh, nie. Myślałam, żebyśmy gdzieś wyszły. Na jakiś brunch albo śniadanie. Na naszej ulicy otworzyli nowe miejsce, planowałam tam zajrzeć, ale chciałam to zrobić z tobą – wtrąca natychmiast Harper, mówiąc szybko. – Uh... nie wiem. Nie mogę wyjść z domu. Czekam aż... uh, Kaelen zadzwoni... – Brzmię żałośnie i zupełnie nie jak ja. Cisza, która zapada