"Co masz na myśli mówiąc 'nieznany mąż'? To imię brzmi dziwnie." Kate wydęła usta, mimo że nie widziała swojego męża. Ale on nadal jest jej mężem. "Znasz imię swojego męża, więc dlaczego nadal nazywasz go panem Xiverem?" Nagle Kate zaczęła rozglądać się wszędzie, tylko nie patrzyła na Amy, ale Amy i tak zauważyła jej zakłopotanie. "Wow, ty nawet nie znasz jego pełnego imienia! Dziewczyno, jesteś taka otwarta, twoje tempo jest zbyt szybkie, nawet kule nie mogą cię dogonić, pewnego dnia nie mów mi, że jesteś z XVIII wieku." Kate nie wiedziała, co powiedzieć Amy. Czuła się głupio i bezmyślnie. "Amy, jest już tak późno. Idź spać, żeby wypięknieć. Ja też jestem senna, więc idę spać" - powiedziała Kate do Amy i natychmiast wskoczyła do łóżka, kładąc się - "Dobranoc, Amy." Kate zakryła głowę kołdrą i udawała, że zasnęła. Zostawiła Amy bez słowa po jej głupim zachowaniu. "Ta dziewczyna..." "Boże, ta dziewczyna jest naiwna, ale jej serce jest miękkie jak u dziecka, więc mam nadzieję, że ochronisz ją przed tym złym światem." Amy modliła się za Kate w swoim sercu. Pod kołdrą Kate gryzła dolną wargę. Zapomniała zapytać o imię męża, ponieważ czuła tak duże napięcie, że ta myśl jej umknęła. Ale nic nie szkodzi, może zapytać go jutro. Zamknęła oczy i zasnęła. Następnego dnia Alex przyjechał odebrać Kate. Gdy żegnała się z Amy, Alex uruchomił samochód i odjechał. Dziś droga była pusta, więc samochód jechał szybko, tak jak jej życie. Po 30 minutach ich samochód zatrzymał się przed budynkiem. "Pani, jesteśmy na miejscu." Alex odwrócił się, mówiąc to. Wysiadł z samochodu i otworzył drzwi Kate. Wysiadła z samochodu. Kate spojrzała przed siebie, stojąc przed bardzo luksusowym i wysokim budynkiem. Po wejściu do środka zobaczyła co najmniej 20 dobrze zbudowanych mężczyzn stojących przed głównymi drzwiami budynku. "Co się dzieje, kim oni są?" - zapytała Alexa. "Pani, to ochrona tego budynku." Skinęła głową ze zrozumieniem. Po przedstawieniu Alex zaprowadził ją do prywatnej windy. Alex nacisnął przycisk na najwyższe piętro. "Ding" Po kilku sekundach drzwi windy otworzyły się na najwyższym piętrze apartamentu. Cztery pokojówki stały w rzędzie tuż przy drzwiach. Ukłoniły się uprzejmie i powitały ją, gdy ją zobaczyły. "Witamy, pani." Powitały ją w tym samym czasie. Kate czuła się bardzo niezręcznie z powodu tylu formalności. Zaprowadziły ją do salonu. Siedząc na sofie, rozejrzała się po salonie. Salon był bardzo elegancki i luksusowy, i oczywiście bardzo drogi. Wszystko tutaj było w kolorach ciemnej czekolady. Po prawej stronie salonu znajdowała się kuchnia, a po lewej schody na górę. Jedna pokojówka podała jej szklankę ciepłej wody. "Czy możesz mi przynieść szklankę zimnej wody?" Kate nie lubi ciepłej wody. "Nie, pani, pan kazał nam nie podawać pani zimnej wody." Jedna pokojówka odmówiła jej bezpośrednio. "Dlaczego?" Kate była zaskoczona tak bezpośrednią odmową. "Pani, pan wie, że ma pani problem z przeziębieniem i nie może pani pić zimnego, więc pan powiedział, że nie możemy pani dawać nic zimnego do jedzenia i picia." Była zaskoczona, ale poczuła ciepło w środku. Naprawdę nie może pić nic zimnego, w przeciwnym razie po zjedzeniu czegoś zimnego będzie ją bolała głowa i gardło. "Pani, co chciałaby pani zjeść na kolację?" - zapytała ją jedna pokojówka. Nie przyzwyczaiła się do tego, czuje się nieswojo. "Wszystko mi jedno, nie jestem wybredna, jeśli chodzi o jedzenie." - próbowała zachowywać się normalnie, ale w środku czuła, że może zaraz zemdleć. "Nie, pan surowo nakazał nam w kuchni przygotować wszystko, co pani chce zjeść." - oświadczyła głośno jedna z pokojówek. Już była nerwowa, a one ją jeszcze bardziej denerwowały. Odwróciła głowę do Alexa: "Gdzie jest twój pan?" Miała nadzieję, że go zobaczy w tej sytuacji. "Pani, pan pojechał na spotkanie biznesowe i wróci za dwa dni." Kate poczuła się zmartwiona. Nie wiedziała, co powiedzieć. "Chcę skorzystać z toalety?" - chciała trochę przestrzeni. "Emma zaprowadzi panią do sypialni, żeby się odświeżyć." Młoda pokojówka ma na imię Emma. Pozostałe trzy to kobiety w średnim wieku, po 40. "Pani, proszę za mną." - zwróciła się do Kate uprzejmie i z szacunkiem. Kate mogła powiedzieć, że te pokojówki były bardzo dobrze wychowane. Zaprowadziła ją przed pokój. "Pani, to jest sypialnia pana i pani. Proszę wejść do środka." Otworzyła drzwi dla Kate, gestem wskazując, żeby weszła do środka. "Nie wejdziesz do środka?" Kate chciała pomocy Emmy. Nic nie wie o tym miejscu. "Pani, to jest nasza sypialnia pana i nie możemy tu wchodzić, nigdy." Emma z szacunkiem powiedziała Kate, która zrozumiała jej słowa. Był ich panem i oczywiście będą robić to, czego on chce. Skinęła głową do pokojówki i weszła do sypialni. Światło w pokoju było już zapalone. Zamknęła drzwi. Kate stała nieruchomo i skanowała pokój. Wszystko w tym pokoju różni się od tego na dole. Ten pokój ma bardzo jasny kolor i wygląda pięknie. Nowoczesne łóżka, podłoga wykończona welurem, drogi szklany sufit. Dołączona jest garderoba i łazienka. Podobał jej się ten pokój. Po lewej stronie znajdują się duże drzwi, które prowadzą na balkon. Kate podeszła do tych drzwi i otworzyła je. Wychodząc na balkon, była zszokowana. Było zbyt pięknie. Mogła stąd zobaczyć całe miasto. Jej nastrój się poprawił. Weszła do łazienki. Połączyli łazienkę z garderobą. Na ścianie wiszą dwa szlafroki: jeden niebieski, drugi w kolorze jasnego różu. Nawet szczoteczki do zębów i produkty do pielęgnacji skóry. Kate od razu zrozumiała, że wszystko to przygotował dla niej. Po wzięciu prysznica zdała sobie sprawę, że nie zabrała ze sobą żadnych ubrań. Poszła do garderoby, żeby sprawdzić, czy przygotował dla niej również ubrania. Znowu była zaskoczona, że są tutaj wszystkie rodzaje ubrań, nawet jej bielizna.