ADELINE Nie wiem, jak opisać uczucie w mojej klatce piersiowej. Nawet nie wiem, dlaczego nie potrafię go wytłumaczyć. Więc nie próbuję. Po prostu piję swój sok i udaję niezwykłe zainteresowanie jego smakiem. Reid obserwuje mnie, po czym się krzywi. – Przysięgam, że nie jestem jakimś przerażającym stalkerem, jeśli to sobie myślisz. Pociera kark. – W lodówce zawsze są puste pudełka po truskawkach. I