REID Adeline prycha ze śmiechu prosto w moje ramię, po czym odsuwa się delikatnie, szturchając mnie z cichym uśmiechem, zanim przesiada się obok Briony. Nie odzywa się — żadna z nich tego nie robi — zapada między nimi swobodna cisza, taka, która nie potrzebuje zgody ani przeprosin. Piją. Powoli. W ciszy. Ramię w ramię, nie patrząc na siebie, ale i nie będąc samotnymi. Do 15:47 mam u boku dwie kobi