ADELINE Gdybyś zapytał, prawdopodobnie nie umiałabym wyjaśnić, co tu się do cholery właśnie wydarzyło. Obraz Reida, odkrzykującego mi, wygłaszającego deklaracje, których na pewno nawet nie ma na myśli, a potem obdarzającego mnie uśmiechem, który odbiera mi dech w piersiach, jakbym przed chwilą go nie odrzuciła. Jezu. Spycham Reida na sam tył głowy, ciaśniej owijając się kocem. Pierwszą rzeczą, jak