Wpatruję się w łóżko. To jedno łóżko. Niezaprzeczalnie miękkie, luksusowe i zdecydowanie-zbyt-małe-jak-na-tę-sytuację łóżko. Ale to wciąż tylko jedno łóżko. Nie wiem, czy się śmiać, czy płakać. Logicznie rzecz biorąc, powinnam była się tego spodziewać. Nie miałoby sensu, gdyby dali nam osobne łóżka, ale moje policzki wciąż płoną na myśl o... O... Dzieleniu łóżka z Reidem. Nieważne, jak naturalnie