ADELINE W chwili, gdy ciężkie drewniane drzwi mieszkania Katyi zatrzaskują się za mną z kliknięciem, cisza tej przestrzeni owija się wokół mnie jak ochronna tarcza. Nie zatrzymuję się, by sprawdzić telefon ani nie patrzę na bałagan toreb rozrzuconych po salonie. Zamiast tego kieruję się prosto do łazienki. Muszę zmyć z siebie ten dzień — właściwie, cofam to. Muszę zmyć z siebie całe minione dwa ty