Perspektywa Ezry Wsunąłem spodnie dresowe na drugą stopę, a potem zacząłem je podciągać z jednej, a potem z drugiej strony, aż naciągnąłem je powyżej jego kolan. Obserwuję, jak wsiada na swój wózek inwalidzki. Czekam, aż wygodnie usiądzie, a potem uśmiecham się, wdrapując się na jego kolana. "W porządku, mały, gotowy na przejażdżkę?" Mówi, a ja z zapałem kiwam głową. Tak. Sam nie wiem, z jaki