ELOWEN Schodziliśmy skalistą ścieżką, gdy Xavian chwycił mnie za nadgarstek, sprawiając, że syknęłam z zaskoczenia, gdy obrócił moją dłoń wnętrzem do góry. — O co chodzi? — zapytałam, starając się zignorować mrowienie, jakie wywoływał jego dotyk i to, jak blisko stał. Skrzywił się, rozprostowując moje palce, a po chwili spojrzał na mnie. — Myślałem, że srebrny dzbanek cię oparzy. — Nie sądzę, by b