ELOWEN – Celestio! Zaczęła biec, gdy tylko zniknęła z widoku, ale szybko ją dogoniłam. Złapałam ją za ramię, walcząc z własnymi emocjami, próbując uciszyć burzę szalejącą na zewnątrz i we mnie. Oddychaj… – Moja królowo… – powiedziałam cicho, gdy odmawiała spojrzenia na mnie. Lekko ją obróciłam, a ona uległa. Serce mi pękało na widok grubych łez spływających po jej policzkach. Przyciągnęłam ją do s