ELOWEN – Czyli ona wygrywa, tak? – radosny, choć zmęczony głos Celestii wyrwał nas oboje z transu. – Robimy przerwę – rzucił chłodno Xavian, odwracając się gwałtownie i ruszając w stronę wody. Moje serce wciąż łomotało po tym, co się przed chwilą wydarzyło. – O mój Booooże! – syknęła Celestia, łapiąc mnie za ramię; jej oczy były wielkie ze zdumienia, gdy na mnie patrzyła. Mrugnęłam, starając się s