— Słuchaj, przepraszam, wiem, że to, co powiedziałam, było złe. Po prostu byłam wściekła. — Mój głos brzmiał na wyprany z emocji i zmęczony. — Gdzie jesteś? — w słuchawce rozległ się głos Sebastiana. Nie brzmiał na rozzłoszczonego, raczej na zmartwionego. — Jestem... ahm, jestem w parku. — Możesz wrócić, jeśli chcesz, on już się uspokoił. — Nie, chyba posiedzę tu jeszcze chwilę. Szukam czegoś. — C