Perspektywa Kellana Zanim wkraczam na tereny stada, wznoszę swoją mentalną blokadę, zdecydowanie nie chcąc, by słyszała moje myśli lub czuła to, co ja czuję. Zapominając o torbach, wbiegam prosto do dworu. Ignoruję wszystkich, którzy mnie wołają, wbiegając po schodach. Nie mogę, nie mogę teraz na nikogo patrzeć. Nie mogę teraz z nikim rozmawiać, po prostu muszę być sam. Moja klatka piersiowa za