Punkt widzenia Kellana Razem z Delaney siedzieliśmy, nerwowo patrząc na niego, podczas gdy on po prostu gapił się na nas, mrugając. Nie potrafiłem wyczytać wyrazu jego twarzy; była całkowicie pusta i jedyne, co robił, to mruganie w naszą stronę. "Silas, nic ci nie jest?" Zapytałem, sięgając do przodu i chwytając jego dłoń. Jego dłoń była bezwładna; mogłem ją unieść, jakby spał. Siedzimy teraz