VIVIAN „Więc” – zaczęłam ostrożnie – „czy Jesse ma być niski?” „James” – odpowiedział głosem jak bogaty miód, głębokim, gładkim i hipnotyzującym. Zaśmiałam się nerwowo. „Czy to nie jest sylaba krótsza?” Wzruszył potężnymi ramionami. Jego marynarka wyglądała, jakby z trudem go obejmowała. „Tak właśnie nazywała mnie mama. Gdzieś po drodze to się przyjęło”. Szliśmy obok siebie, dzieląc nas jakieś pół