Elara patrzyła na mnie, jakby kompletnie nie rozumiała, o czym mówię. Czy ona naprawdę myślała, że pozwolę jej zostać w tym mieszkaniu? — Idziesz ze mną do domu — doprecyzowałem. — Dlaczego? — zapytała. Wciąż była w szoku, a adrenalina zaczynała opadać; nie dziwiłem się, że nie nadążała za moim tokiem myśli. — Skarbie, ktoś próbował się do ciebie dobrać. Nie wiem kto. — Kiedy się dowiem, pożałują,