Elowen: — Mamusiu, nie mogę iść z tobą? — zapytała Serafina, wydymając wargi, co sprawiło, że moje serce wezbrało na widok tej niewinnej miny. Pokochałam ten jej gest, zwłaszcza że przypominał mi mnie samą z dzieciństwa. Często dąsałam się, gdy nie dostawałam tego, czego chciałam i choć rzadko to działało, widziałam, że moja córka odziedziczyła to po mnie. Uśmiechnęłam się i pokręciłam głową, patr