Niosąc nasze dziecko. W ŁÓŻKU MOJEGO PROFESORA. Rozdział 94 (95). Punkt widzenia autora. „Ojciec nie żyje?” Oczy Vivii rozszerzyły się, gdy Malakai, asystent jej ojca, przekazał jej nowinę. Jej usta otworzyły się szeroko, a całe ciało zaczęło drżeć, jakby przeszył je potężny wstrząs. „Tak... nie żyje” – powtórzył Malakai, a Vivia straciła równowagę i opadła na stojącą obok kanapę, z sercem walącym