Perspektywa Killiana Klęczała przede mną, z twarzą umazaną krwią, włosami posklejanymi i przylepionymi do skóry, z drżącymi dłońmi, uderzając czołem o podłogę. Raz za razem. Łup. Łup. Łup. Każdy dźwięk odbijał się echem niczym uderzenie młota w mojej czaszce. Powinienem czuć satysfakcję. Na to właśnie zasłużyła – dziewczyna, która zwabiła moją siostrę do Czarnego Lasu, która zostawiła Daphne na wp