Perspektywa Elary Wpatrywałam się w sufit, odrętwiała i pusta. Sterylny zapach środka odkażającego unosił się w szpitalnej sali, a zimny płyn z kroplówki sączył się wężem do mojego ramienia. Całe ciało mnie bolało, ale ból ledwie do mnie docierał – po prostu kolejne echo pod tym wszystkim innym. Głos Theo dobiegł z boku łóżka, cichy i chłodny. "Obudziłaś się." Nie odpowiedziałam. Cichy szelest pap