Perspektywa Elary W chwili, gdy Asher otworzył usta, wściekłość przeszyła mnie niczym leśny pożar. Odepchnęłam się od ziemi, a dłonie piekły mnie od marmurowej podłogi. Ból przeszył moje kolano, niemal zbijając mnie z równowagi. Uspokoiłam się oddechem i spojrzałam mu w oczy. – Wow, Asher. Naprawdę nie potrzebujesz już faktów, żeby obrzucić mnie błotem, prawda? – Mój głos był ostry, przesiąknięty