Punkt widzenia Elary Moje palce drżały, gdy osłaniałam Clarę własnym ciałem, a jej krzyki echem odbijały się w moich uszach, gdy Alfa Gideon – mój ojciec – znów podniósł pas. Ból przeszył moje plecy, ogień rozkwitł wzdłuż kręgosłupa, ale ledwie to czułam. Coś we mnie pękło. Głos zawarczał w moim umyśle, niski i złośliwy. – Wypuść mnie. Zamarłam. Ten głos nie należał do mnie. – Nyra – szepnęłam bez